Witold Kwaśnicki

Własność, Wolność, Odpowiedzialność i Wzajemne zaufanie

Wpisy z okresu: 2.2016

Polski system podatkowy staje się tak skomplikowany, nieprzyjazny i niewydolny, że można chyba już powiedzieć, że ociera się o absurd.

Od kilku lat na Kongresach Podatków i Rachunkowości KPMG prezentowane są wyniki badanie opinii na temat polskiego systemu podatkowego. System oceniają dyrektorzy finansowi, główni księgowi i szefowie działów podatkowych. Z roku na rok ocena  jest gorsza. Ocena dokonywana jest w skali od 1 do 5 (bardzo słabo, słabo, średnio, dobrze, bardzo dobrze) w pięciu kategoriach.
W kategorii ‘Stabilność przepisów podatkowych’ w 2016 roku nastąpił spadek do 1,9 (z 2,1 w 2015). Spadki zanotowano w kategoriach ‘Wcześniejsze informowanie o planowanych zmianach w prawie podatkowym (z 2,5 w 2015 do 2,2 w 2016),  ‘Częstotliwośc publikowania przez ministra finansów interpretacji ogólnych’ (z 2,5 do 2,4), ‘Możliwość konstruktywnej wymiany argumentów podczas kontroli podatkowej’ (z 2,5 do 2,4). Jedyny wzrost (z 2,4 do 2,6) wystąpił w kategorii ‘Nastawienie urzędników administracji podatkowej’.

Jak widać średnia ocen to 2,3, czyli ‘Słabo’, a najgorzej oceniana jest stabilność systemu podatkowego (poniżej 2).

Taka bardzo negatywna ocena polskiego systemu podatkowego staje się powszechna. Tutaj można byłoby podać tysiące różnych opinii wyrażanych zarówno przez tzw. zwykłych ludzi (obywateli, płatników podatków) jak i specjalistów, profesjonalistów, przedsiębiorców, … .  

 Chyba najwyższy czas by w myśleniu o podatkach wrócić do tego co proponowali ekonomiści Szkockiego Oświecenia. Jak wiemy Adam Smith w XVIII wieku sformułował cztery podstawowe zasady podatkowe: równość, pewność, dogodność, taniość poboru podatków.

 Jako pewnik należy przyjąć, że nie ma dobrych podatków, są jedynie mniej lub bardziej szkodliwe. Jeśli decydujemy się na istnienie państwa to zaakceptować musimy, że jego utrzymanie kosztuje. Jednym ze sposobów pokrycia tych kosztów jest pobór  podatków.

 Myśląc w tych kategoriach warto rozważyć najprostsze rozwiązanie. A jak pokazuje doświadczenie te najprostsze rozwiązania, uznawane często za niemożliwe, okazują się najskuteczniejsze (najlepsze).

 Ronald Reagan w swoim inauguracyjnym wystąpieniu jako Gubernator stanu Kalifornia, 5 stycznia 1967, powiedział; „Przez wiele lat uciszano ciebie i mnie, i wmawiano nam, że nie ma prostych rozwiązań skomplikowanych problemów, których nie jesteśmy w stanie zrozumieć. Cóż, prawda jest taka, że istnieją proste rozwiązania. Nie są one po prostu bardzo łatwe.”

 Takim prostym, choć w obecnym stanie spraw, niezbyt łatwym rozwiązaniem, jest jeden jednolity podatek. Przy obecnym stanie technologii, oraz poziomie rozwoju gospodarczego Polski (jak i innych krajów rozwiniętych) takim podatkiem mógłby być podatek od sprzedaży (konsumpcji). Likwidacja wszystkich innych podatków i wprowadzenie jednego, jednolitego (o jednakowej stopie procentowej) podatku od sprzedaży (płaconego w momencie dokonania zakupu) ma niemalże same zalety. (Pomyślmy tylko jak byłoby fajnie nie przeżywać tego co czeka nas zawsze w pierwszym kwartale każdego roku i nie bawić się w PITomanię! Pomyślmy o tych milionach przedsiębiorców nie tracących energii na liczenie i płacenie VATu. Pomyślmy o tych tysiącach pracowników urzędów skarbowych nie zmuszanych do liczenia podatków i kontroli podatników, zwolnionych z tej nudnej pracy i  czerpiących radość z produktywnej pracy u tych wolnych od VATu przedsiębiorców. … )

JJP spełnia wszystkie współcześnie postulowane zasady podatkowe: fiskalne  (wydajność, elastyczność, stałość), ekonomiczne (nienaruszalność majątku podatników), sprawiedliwości (powszechność, równość, zdolność dochodowa) i techniczne (pewność, dogodność, taniość).

 Zróbmy to! To naprawdę da się zrobić!

Wygląda na to, że jeszcze długo będę miał ‘samograja w temacie innowacyjności’.  Wielokrotnie o tym pisałem (ostatnio tutaj i tutaj). Dzisiaj przeczytałem, że istnieją już „Pierwsze ośrodki innowacji z akredytacją Ministerstwa Rozwoju”. Niestety nie znalazłem wielu informacji w jaki sposób ta akredytacja jest dokonywana i jakie są kryteria tej akredytacji. Jednym dokumentem do którego dotarłem jest ‘System akredytacji ośrodków innowacji świadczących usługi proinnowacyjne’. Połowa dokumentu to tzw. bicie piany, druga połowa zwiera ‘Kryteria wyboru akredytowanych ośrodków innowacji świadczących usługi proinnowacyjne’ oraz ‘Sposób organizacji i procedury akredytacji ośrodków innowacji świadczących usługi proinnowacyjne’. Pouczająca to lektura. 

Podejrzewam, że celem takiej akredytacji jest usprawiedliwienie dania publicznych pieniędzy na wspieranie innowacyjności (jak zwykle nieskuteczne i nieefektywne). Z pewnością powołano kolejną, ważną komisję ds. akredytacji, której godnie opłacani członkowie ciężko pracują nad tym by dać dowody tego jak rząd z troską pochyla się nad zapewnieniem inteligentnego, innowacyjnego rozwoju kraju i wspieraniu innowacyjnego rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw.

Po przeczytaniu notatki na stronach Ministerstwa Rozwoju pomyślałem, że akredytacja będzie dotyczyła instytucji (instytutów badawczych, naukowych) pracujących nad wdrażaniem konkretnych pomysłów i mających osiągnięcia w realnym rozwoju innowacji. Nie muszę pisać, że rozczarowałem się (co mnie wcale nie zaskoczyło).

Przejrzałem tzw. „Fiszki oferty usług proinnowacyjnych” tych czternastu akredytowanych ośrodków innowacji i z przerażeniem stwierdziłem, że niemalże wszystkie ośrodki oferują doradztwo i szkolenia. Jedynie Instytut Fizyki Polskiej Akademii Nauk w swoje ofercie ma konkretną techniczną, inżynierską, technologiczną ofertę.

Wygląda na to, że znów ‘para pójdzie w gwizdek’, a publiczne pieniądze będą marnowane na jakieś usługi doradcze, ‘doradztwo szkoleniowe’, ‘audyt innowacji’, ‘audyty technologiczne, innowacyjności’, ‘audyty środowiskowe’, ‘doradztwo, pomoc i szkolenia w zakresie, transferu wiedzy, nabywania i ochrony wartości niematerialnych i prawnych oraz korzystania z nich, korzystania z norm i regulacji, w których są one osadzone,…’.

 Ciąg dalszy tego typu wpisów na blogu z pewnością nastąpi (o co zadba rząd i jego agendy)


  • RSS